Polityka monetarna

Czym jest polityka gospodarcza krajów w kontekście kursu wymiany walut?

Polityka fiskalna, inaczej gospodarcza, dotyczy sposobów pozyskiwania i wydawania pieniędzy. Składa się z polityki podatkowej i wydatków publicznych. W czasach inflacji często stosuje się kurczącą się politykę gospodarczą w postaci podwyższonych podatków i obniżonych wydatków publicznych. W czasach depresji ekspansywna polityka fiskalna jest wdrażana w formie obniżek podatków i rosnących wydatków publicznych.

Środki polityki gospodarczej

Polityka gospodarcza wpływa na wartość pieniądza, a co za tym idzie także na kurs chf do eur i wszelkich innych walut europejskich czy światowych. W przypadku polityki fiskalnej ważne są dyskrecjonalne jej środki. Są to między innymi:
• Roboty publiczne – wykorzystywane, gdy recesja jest głęboka i przedłużająca się. Roboty wykorzystywane są do budowy infrastruktury i ze względu na efekt mnożnikowy. Nie mają zastosowania w krótkim okresie, ponieważ mogą być generatorami inflacji.
• Publiczne projekty dotyczące zatrudnienia – są przeznaczone do krótkotrwałego zatrudnienia osób bezrobotnych w sektorze publicznym wówczas, gdy takim osobom trudno jest znaleźć miejsce w sektorze prywatnym.
• Zmiany stawek podatkowych – w czasie recesji stawki podatkowe spadają, a inflacja rośnie. Minusem jest długa procedura prawna związana z ich przyjęciem. To wpływa na kurs chf do eur i inne kursy danej waluty w stosunku do innych jednostek monetarnych. Dlatego płacimy konkretne kwoty za wymianę waluty na obcą lub z obcej.
• Tzw. automatyczne stabilizatory – są to instrumenty obecnie działającego systemu monetarnego, z których najważniejsze to automatyczne zmiany dochodów podatkowych i płatności transferowe. Wpływają na gospodarkę niemalże w czasie rzeczywistym.
System podatkowy – jaka będzie jego rola w wychodzeniu z kryzysu finansowego?
Prowadzenie polityki pieniężnej

Polityka pieniężna kontroluje podaż pieniądza przez bank centralny lub bank narodowy. Obejmuje ona politykę ograniczania podaży pieniądza, gdy inflacja prowadzi do wyższych stóp procentowych oraz ekspansywną politykę podaży pieniądza, gdy to recesja prowadzi do niższych stóp procentowych. Podstawowymi celami polityki są:
• wysoki wskaźnik zatrudnienia,
• wysoki poziom produkcji (PKB),
• wysokie tempo wzrostu gospodarczego,
• stabilność cen (stopa inflacji).